Goden en Godinnen

(Lees eerst deel 1 van "Goden en Godinnen")

Goden en godinnen - Het vroege pantheïsme van de Romeinen
De goden en godinnen van het oude "dorp" Rome vonden hun oorsprong in de gezichtsloze en vormloze godheden die de boeren bijstonden bij hun werk op het land. Het grote aantal Romeinse goden en godinnen kan het best worden verklaard met het pantheïstische geloof of "numen", wat inhoudt dat goden en geesten in plaatsen, objecten en levende dingen leven. De vroege Romeinen geloofden dat alles in de natuur werd bewoond door dergelijke "numina".

Hoewel de vroege Romeinen weinig belang hechtten aan de persoonlijkheden van hun goden en godinnen, gaven zij wel veel om hun functies. De Romeinen integreerden hun aanbidding van mythologische godheden in alle aspecten van het persoonlijke en openbare leven. Niets toont de grote invloed van deze aanbidding in het alledaagse leven beter dan in de familiecultus van de "Dii Familiaris". In dit systeem had elke familie een beschermgeest die bekend stond als de "Lar Familiaris". Deze geest werd bij alle familie-aangelegenheden geëerd. Bij begrafenissen werden bijvoorbeeld offers gebracht aan deze geest. De scheppende kracht die een mens verwekt en hem of haar in staat stelt om te groeien, te leren en moreel te handelen, stond bekend als de "Genius" (voor mannen) en de "Luna" (voor vrouwen). Deze geest was tot aan de dood verbonden aan het individu. De aanbidding van Romeinse goden en godinnen in Dii Familiaris ging zelfs zo ver dat een eigen beschermende geest werd toegekend aan verschillende delen van het huis. Zo beschermde Forculus bijvoorbeeld de deur, Limentinus het opstapje, Cardea de scharnieren en Vesta de open haard.

Goden en godinnen - De latere uitbreiding van de Romeinse mythologie.
Tijdens de dynastie van de Etruskische koningen, die in de 6e eeuw voor Christus regeerden, begonnen de Romeinse goden en godinnen de vorm aan te nemen die wij vandaag de dag zouden herkennen. In deze periode werd door de Romeinen een groep van drie Etruskische goden aangenomen als het brandpunt van de staatsgodsdienst. Deze goden werden in de grote tempel op de heuvel van het Capitool vereerd en stonden daarom bekend als "het drietal van het Capitool". Dit drietal bestond uit Jupiter (Zeus), Juno (Hera) en Minerva (Athenae). Toen de heerschappij van de Etruskische dynastie in 509 voor Christus ten einde kwam, werd Rome een republiek. De Romeinse Republiek werd door twee magistraten geregeerd, die elk voor een periode van een jaar werden gekozen. In deze periode werd de tempel op het Capitool het centrum van de openbare godenverering.

Terwijl de macht van Rome toenam en haar invloedssfeer zich uitbreidde, kwam het Romeinse Rijk in aanraking met de oudere en rijkere tradities van de Griekse mythologie. De Romeinen kwamen eveneens in contact met de geloofsovertuigingen van andere culturen aan de oostzijde van de Middellandse Zee. Als gevolg hiervan begon Rome verscheidene buitenlandse goden en godsdienstige gebruiken over te nemen. In veel gevallen werden tempels in Rome gewijd aan goden en helden uit buitenlandse culturen. De aanvaarding van de Griekse goden en godinnen had de grootste invloed op de Romeinse mythologie. De eerste Griekse godheden die door de Romeinen werden overgenomen waren Castor and Polydeuces in 484 voor Christus. Later in de 5e eeuw voor Christus werd de Griekse god Apollo geïntroduceerd. Apollo zou uiteindelijk een symbool worden van de Romeinse deugdzaamheid en ascetisme. Andere Romeinse goden die Griekse karakteristieken overnamen, waren onder andere Diana (Artemis), Mercurius (Hermes), Neptunus (Poseidon), Venus (Afrodite) en Vulcanus (Hephaestus).

Goden en godinnen - De blijvende gevolgen
De goden en godinnen van de mythologie uit de oudheid worden in onze moderne tijd niet meer door een formele godsdienst vereerd. Maar er bestaat over de hele wereld ongetwijfeld een zeker erfgoed van de Egyptische, Griekse en Romeinse godheden. De kunstwereld is bijzonder sterk beïnvloed door de mythologie. Veel beroemde meesterwerken, waaronder schilderijen, muziekwerken, literatuur en theaterstukken, gebruiken thema's uit de mythologie. De invloed van de oude goden en godinnen toont tegenwoordig nog geen tekenen van verval. Computerspellen gebruiken regelmatig verhalen over de goden en godinnen uit de oudheid als achtergrond voor hun spellen. Films en TV-shows die gebruik maken van karakters of thema's uit de mythologie zijn nog steeds populair. De morele en intellectuele thema's van de verhalen over de goden en godinnen uit de oudheid laten zich dus nog steeds gemakkelijk vertalen naar andere culturen in andere tijden. Dit laat zien dat de mens een aangeboren behoefte heeft om zijn oorsprong, betekenis en moraliteit te onderzoeken. Het laat zien dat de mens een behoefte heeft om te verklaren waarom hij hier is en waar hij naartoe gaat.

Onderzoek nu verder!


WAT DENK JIJ? - Wij hebben allemaal gezondigd en verdienen allemaal Gods oordeel. God, de Vader, stuurde Zijn eniggeboren Zoon om dat oordeel op Zich te nemen voor iedereen die in Hem gelooft. Jezus, de Schepper en eeuwige Zoon van God, die Zelf een zondeloos leven leidde, hield zo veel van ons dat Hij voor onze zonden stierf om zo de straf op Zich te nemen die wij verdienen. Volgens de Bijbel werd Hij begraven en stond Hij op uit de dood. Als jij dit werkelijk gelooft, er in je hart op vertrouwt en alleen Jezus als je Redder aanvaardt door te zeggen: "Jezus is Heer", dan zul je van het oordeel gered worden en de eeuwigheid met God in de hemel doorbrengen.

Wat is jouw antwoord?

Ja, vandaag heb ik besloten om Jezus te volgen

Ja, ik ben al een volgeling van Jezus

Ik heb nog steeds vragen